(พากย์)บทนี้ไม่ใช่ของฉัน

“ที่รักทำไมกลับดึกจัง ดื่มมาเหรอคะ” จู่ ๆ เขาก็ดึงเธอเข้ามากอดแน่น “อย่าไปนะ” เธอแอบดีใจคิดว่าสามีเริ่มมีใจให้หลังจากแต่งงานกันมานาน แต่ฝันต้องสลายเมื่อประโยคถัดมาคือ “เพียงดาว... เราหย่ากันเถอะ” เหตุผลเดียวคือ “พลอยใส กลับมาแล้ว” ที่แท้... ถ่านไฟเก่าของเขากลับมาทวงคืน หรือที่ผ่านมาเธอเป็นได้แค่ตัวแทน